چند نوشت

چهارشنبه ۹ دسامبر ۲۰۰۹

1. وقتی بیهوده می گویی، بیهوده می شنوی و می گذاری این بیهودگی ها بخش هایی از ذهنت را به بیهودگی بکشانند، بی تردید گناه کاری. مراقب باش! معنازدایی و پوچ نمایی وازه های معنادار که پیامدش چیزی نیست جز بیمار کردن ذهنی سالم و خلاق، همان بهای سنگینی ست که داری به ازای گناه کار بودنت می پردازی. من و خودم امروز عهد بستیم دیگر گناه کار نباشیم. می دانم گاهی سخت می شود اما.

2. در دانشکده ی ادبیات هم دنبال کلاس های حل تمرین می گردم! شش سال از اولین کلاس حل تمرینی که با تو داشتم می گذرد و شش ساعت از دیدار امروزمان. من هم مثل تو این شش ها زندگی می کنم و دوست دارم.

3. همیشه فکر می کردم خوب حل می کنم، اما امروز فهمیدم خوب حل می شوم؛ در خودم، در تو، در نگاهت. آیا تمامی این سال ها در توهم بوده ام؟

/ 1 نظر / 3 بازدید
Montra

4 commentaire: tara گفت... manam 6 ro dust daram. vase man ba mah ta`bir mishe, 6 mah. ۹ دسامبر ۲۰۰۹، ساعت ۲۲:۳۱ آرام گفت... هرگز نينديش توهم بوده.بينديش از هر واقعيتي حقيقي تر. ۱۰ دسامبر ۲۰۰۹، ساعت ۱۲:۰۵ مهشید گفت... آقربون این مونترای عشقولانه :-* ۱۰ دسامبر ۲۰۰۹، ساعت ۱۳:۱۳ Reza گفت... اینها یا توهمات مهندسی هستند یا مهندسی توهمات.جای نگرانی نیست همه درگیریم. ۱۰ دسامبر ۲۰۰۹، ساعت ۱۸:۲۵